Efekt stroszenia

Efekt stroszenia (Whisker Phenomenon) to zjawisko mało znane, związane z właściwościami czystej cyny. Jeszcze do niedawna do cyny dodawany był ołów (w dużych ilościach), dzięki czemu (poza innymi ważnymi powodami) powierzchnia spoin cynowych i pokrytych cyną elementów była gładka i błyszcząca. Od momentu wejście w życie normy RoHS wszystko się zmieniło. Cyna bez dodatku ołowiu nie wygląda już tak jak kiedyś. Elementy pokryte cyną bez ołowiu zaczynają porastać wystającymi, nastroszonymi kolcami, podobnymi do najeżonego kota. W efekcie drobiny cyny odrywają się od powierzchni i lądują w najmniej oczekiwanych miejscach. Mogą być przyczyną niewyjaśnionych stanów nieustalonych urządzenia lub zmniejszać skuteczność izolacji.

Firma Sauro na długo przed wprowadzenie normy RoHS produkowała elementy w technologii bezołowiowej. Wynikało to z wcześniejszych doświadczeń inżynierów Sauro na polu urządzeń medycznych. Konieczność stosowania cyny bez ołowiu postawiła ich właśnie przed problemem związanym ze stroszeniem. Po wielu badaniach została opracowana unikalna metoda cynowania całkowicie zapobiegająca powstawaniu zjawiska stroszenia.

Standardowo cynowanie polega na pokryciu materiału (np miedzi) cienką warstwą cyny. W metodzie Sauro metale te są od siebie oddzielone warstwą niklu (Ni) o grubości od 2 do 3 um. Dopiero na warstwę niklu nakładane jest końcowe pokrycie z cyny (Sn 100) o grubości 6 – 7 um.

Tak przygotowane pokrycie jest całkowicie wolne od efektu stroszenia a dodatkowo nadaje się do lutowania zarówno spoiwem bezołowiowym jak i tradycyjnym ołowiowym. 

« Powrót